Ruit herstellen? Seuren bellen! 024 - 323 10 10

Wie een oud huis heeft waar nog enkel vensterglas in zit, herkent het wel: getrokken glas. En het moet gezegd, het heeft ook wel een zekere esthetiek. Bij oudere mensen doet het denken aan ijsbloemen op de ruit in de winter en gezellig samenkruipen voor de warme haard. In alle nostalgie zijn we de kou en de eeuwige tocht vergeten. Het glas heeft namelijk geen enkele isolatiewaarde.

Hoe werd dat getrokken glas nou gemaakt? Allereerst werd er een mengsel van silica, soda en kalk gesmolten tot vloeibaar glas. Dit gebeurde in een smeltbad met een hittebestendig deksel met daarin een sleuf. Door die sleuf werd een kleine reep gesmolten glas naar boven gehaald op een glasband. Vervolgens werd dit glas met behulp van een mechanisme van trekkers verticaal omhoog getrokken. Je kunt het nog het beste vergelijken met hoe je met een lepel stroop omhoogtrekt. Als je snel trok werd het glas dunner. Bij langzamer trekken was het glas wat dikker. De kunst was om een zo gelijkmatige snelheid te hebben, zodat er zo weinig mogelijk verschillen in dikte ontstonden.

Terwijl het glas naar boven werd getrokken, koelde men het zo geleidelijk mogelijk af, zodat er geen spanningen in ontstonden. Bovenaan werd het glas horizontaal weggeleid en werd het in standaardformaat platen gesneden.

Je kan getrokken glas herkennen aan de oneffenheden die zijn ontstaan door trillingen, variabele trekspanning en onzuiverheden in de matrijs tijdens het productieproces. Ook is het glas licht golvend en heeft het karakteristieke strepen in de trekrichting. Zeker glas dat in oorlogstijd is gemaakt is erg dun vanwege de schaarste aan grondstoffen.

Hoe nostalgisch ook, gelukkig is dit proces helemaal uit de tijd en hebben we sinds begin jaren zestig prachtig egaal floatglas (zie onze eerdere blog over floatglas) waarvan ook HR++ glas en triple glas wordt gemaakt.

En heb je nog getrokken glas in je huis? Laat de mensen van Seuren je adviseren hoe je je ramen op een esthetische manier kunt voorbereiden op een energiezuinige toekomst. Misschien is vacuümglas iets voor jou?

Ze worden vaak door elkaar gehaald, maar gehard glas is echt iets anders dan gelaagd glas. Het wordt allebei veiligheidsglas genoemd, maar daar houdt de overeenkomst op. We leggen het even uit:

(Thermisch) gehard glas is glas dat eerst verhit en vervolgens snel afgekoeld wordt en daardoor is het vijf tot tien keer sterker dan gewoon glas. Als het toch breekt, valt het uiteen in kleine brokjes, waaraan je je niet zo makkelijk zal snijden.

Gelaagd glas bestaat uit twee (of meer) glasplaten met daartussen een kunststoffolie (meestal PVB).
De lagen zijn onder hitte en druk aan elkaar gehecht. Als het glas breekt valt het niet uit elkaar maar blijven de glasscherven aan het folie kleven. Het glas is (afhankelijk van de dikte) dus doorval- en inbraakwerend. Daarbij biedt het vaak een betere geluidsisolatie en UV-bescherming dan gehard glas.

Beide soorten hebben dus voor- en nadelen. We zetten ze even op een rij:

Gehard glas is heel sterk, valt bij breuk uiteen in kleine brokjes, heeft geen doorvalbeveiliging en is niet inbraakwerend. Na productie is bewerking niet mogelijk.

Gelaagd glas is doorgaans iets minder sterk, maar blijft bij breuk bij elkaar en vormt dus een doorvalbeveiliging en is (afhankelijk van de dikte) inbraakwerend.

Laat je adviseren door de mensen van Seuren over de vraag waar je welke soort glas het beste kunt plaatsen.

Je staat er niet bij stil, maar er wordt heel vaak gehard glas gebruikt. Denk daarbij bijvoorbeeld aan glazen winkeldeuren, grote winkelruiten, balustrades en trapleuningen. Maar ook wat dichter bij huis in de vorm van douchewanden, ovenruiten en glazen tafelbladen. Of de zij- en achterruiten van auto’s. Overigens is de voorruit van je auto in meeste gevallen van gelaagd glas, maar daarover een andere keer.

Maar waarom gebruikt men eigenlijk gehard glas? Het antwoord is eigenlijk heel simpel: voor de veiligheid. Als gehard glas tóch breekt, wat het overigens veel minder snel doet, valt het uiteen in heel veel kleine stukken en brokjes, waardoor je je er niet meer aan kan snijden. Dus als je bijvoorbeeld ramen tot op de grond hebt, kan het een overweging zijn om daar gehard glas in te zetten, zodat iemand die ertegenop botst en elk geval geen snijwonden oploopt.

Hoe komt het glas dan zo hard, zul je je misschien afvragen, want het is inderdaad wel tot vijf tot tien keer sterker dan gewoon floatglas.  Het glas wordt zo hard doordat het eerst tot 700 graden verhit wordt en vervolgens heel snel afgekoeld met koude lucht. Er ontstaat drukspanning aan de buitenkant en trekspanning aan de binnenkant en daardoor wordt het glas zo sterk.

Het is overigens wel raadzaam om gehard glas van tevoren heel nauwkeurig door een vakman in te laten meten, want na het harden kan het glas niet meer worden gesneden, geboord of bewerkt.